Wyszukaj na stronie:
STRONA GŁÓWNAPLANOWANIE CIĄŻYCIĄŻABADANIA W CIĄŻYDZIECKORODZINAKONTAKT
Login:
Hasło:
Zarejestruj się







Mężczyzna w ciąży - czy to możliwe ?

Pierwszy mężczyzna, który urodzi dziecko ma za ten nie lada „wyczyn” otrzymać nagrodę pieniężną w wysokości miliona dolarów. Pomysł absurdalny ?

Biorąc pod uwagę swoistą rewolucję jaka dokonuje się w pojmowaniu przez mężczyzn ciąży partnerki być może doczekamy się chwili, kiedy nagroda ta zostanie wręczona.

Syndrom kuwadyKiedyś mężczyzna , który dowiedział się, że zostanie tatusiem wychodził z kolegami „na jednego”. Jeśli rósł mu brzuch to przyczyną tego mogły być jedynie hektolitry piwa spożytego na poczet rychłych narodzin. Dziś mężczyźni reagują nieco inaczej.

Rośnie im brzuch ale nie ma nic wspólnego z piwem. Często zdarza się też , że pokuszą się na ogórka z bitą śmietaną. Co to wszystko ma znaczyć ? Naukowcy nazywają to syndromem kuwady. Około drugiego lub trzeciego trymestrze mężczyzna zaczyna współodczuwać ciążę partnerki. Na syndrom kuwady zapada od 11 do 65 % przyszłych ojców.

Brytyjscy naukowcy z Uniwersytetu w Oxfordzie przeprowadzili badania, których rezultat jest zaskakujący. Okazuje się bowiem, że mężczyźni często cierpią na depresje poporodową. Co więcej ma ona tak samo negatywny wpływ na rozwój dziecka jak ta, która występuje u matki. Mężczyźni zatem coraz częściej upodabniają się do kobiet w kwestii przeżywania ciąży i rodzicielstwa. Wynika to być może z ogromnego pragnienia pełnego uczestnictwa w tak ważnych dla obojga parterów wydarzeniach.

To co jeszcze niedawno wydawało się domeną kobiet jak np. huśtawka nastrojów często pojawia się teraz także u mężczyzn. Badaczka z Memorial Univeristy w St. John's na Nowej Funlandii objęła obserwacją 34 mężczyzn w okresie przed i po urodzeniu przez ich partnerki dziecka. Na podstawie przeprowadzonej obserwacji sformułowała stwierdzenie, iż huśtawka nastrojów dotyka także ojców o czym świadczył podwyższony poziom kortyzolu, prolaktyny i testosteronu, a także pojawienie się poczucia zmęczenia i przyrostu wagi.

Mężczyzna przeżywa ciążę całkiem inaczej niż kobieta, która bezpośrednio odczuwa obecność dziecka. Jest ona tak naprawdę w sytuacji uprzywilejowanej. Mężczyzna przeżywa ciążę intelektualnie. Wielu z nich chciałoby w pełni uczestniczyć w tym ważnym wydarzeniu stąd rodzą się u nich często pomysły, które wydawać by się mogły wręcz irracjonalne.

W niektórych szkołach rodzenia w USA mężczyźni decydują się na noszenie tak zwanego empathy belly ( z ang. empatyczny brzuch). Dzięki temu choć przez chwilę mogą poczuć przynajmniej namiastkę fizycznej ciąży.

Czym jest syndrom kuwady?

W wielu społecznościach istniały do niedawna zwyczaje określające pewne reguły postępowania mężczyzny po narodzeniu dziecka. Skrajną forma takich zwyczajów jest właśnie kuwada. Na czym ona polega ?

Z punku widzenia wielu z nas ( praktycznie rzecz biorąc każdego człowieka mocno zakorzenionego w „nowoczesności” jaką niesie ze sobą XXI wiek) zwyczaj ten jest mówiąc delikatnie irracjonalny. Polega on bowiem na tym, iż mąż rodzącej kobiety kładzie się na posłanie, krzykami i ruchami naśladując jej zachowanie.

Po porodzie poddaje się dobrowolnie postom obowiązującym matkę (np. oczyszczeniom, tabu itp.) Mężczyzna wczuwa się w role do tego stopnia, że w okresie popołogowym jest otaczany przez kobietę opieką i troską, a ta z kolei zaraz po porodzie podejmuje swoje obowiązki domowe.

Zwyczaj kuwady obecny był przede wszystkim w tych społecznościach gdzie mężczyzna przebywał poza domem i podejmował się niebezpiecznych zadań takich jak np. polowanie. Kuwada dawała rodzinie czas na bycie razem bez narażania się na niebezpieczeństwa oraz była gwarantem obecności mężczyzny w domu na wypadek gdyby rodzinie coś groziło bądź gdyby był po prostu potrzebny. Kobieta bowiem pomimo wykonywania codziennych prac była wyręczana w „ciężkich zadaniach”.

Ojcostwo a syndrom kuwady?

Dziś obserwujemy trochę inną formę kuwady. Jest ona znacznie łagodniejsza i można powiedzieć , że przystosowana do naszej rzeczywistości. Co jest przyczyną występowania syndromu kuwady? Psychologowie twierdzą, że taki stan rzeczy ma miejsce ponieważ ojcowie są odsuwani od ciąży, nie respektuje się ich problemów, nie zwraca uwagi na to, że w ich życiu także zachodzą poważne zmiany.

Dolegliwości fizyczne pojawiają się najczęściej przy okazji oczekiwania na pierwsze dziecko. Dzieje się tak dlatego, iż sytuacja jest nowa i wiąże się z dużym niepokojem. Tłumiony niepokój może natomiast przerodzić się w takie zaburzenia psychosomatyczne jak :

  • zmiany apetytu
  • przybieranie na wadze ( wraz z żoną)
  • mdłości
  • niestrawność
  • biegunki lub zaparcia
  • bóle głowy
  • bóle zębów
  • huśtawka nastrojów
  • bóle krzyża
  • swędzenie skóry
  • pragnienia żywieniowe, tzw. "zachcianki"

Psycholodzy uważają, że syndrom kuwady występuje częściej w związkach gdzie partnerzy są ze sobą bardzo związani. Wówczas mężczyźni, którzy są spychani na drugi plan starają się być fizycznie bliżej ciąży i dziecka . Opracowali oni „środki zastępcze” kuwady należą do nich:

  • wspólne z żoną wizyty u lekarza, rozmowy z położną
  • uczęszczanie na zajęcia kursu szkoły rodzenia
  • wspólne z żoną oglądanie nienarodzonego dziecka na monitorze rejestrującym badanie USG,
  • czytanie fachowej literatury i czasopism
  • zbieranie informacji od krewnych i znajomych, którzy przeżyli już poród rodzinny
  • często odseparowywanie się od kolegów (zwłaszcza tych bezdzietnych)
  • przygotowywanie kącika dziecinnego w domu, często połączone z remontem mieszkania
  • czasem ustalanie wraz z żoną i przestrzeganie zdrowej diety
  • czasem rezygnacja z nałogów typu np.: nikotynizm
  • szykowanie urlopu na czas wyznaczonego terminu porodu
  • odwiezienie żony do szpitala bądź zorganizowanie przybycia domowej położnej
Bez względu na to w jaki sposób mężczyzna przeżywa ciąże, czy pożera tony ogórków czy wpada w depresję a może nie towarzyszą mu żadne łatwo zauważalne symptomy ojcostwa należy pamiętać, że jest to dla niego nowa i trudna sytuacja należy mu się zatem chociaż odrobina uwagi. Nie należy zapominać, że dla każdego przyszłego taty poród jest silnym przeżyciem. Psycholodzy zgodnie twierdzą, że aby dobrze wejść w rolę ojcostwa i macierzyństwa należy zostać do niej wprowadzonym przez własnych rodziców.