Inseminacja domaciczna IUI (intrauterine insemination) to procedura polegająca na wprowadzeniu za pomocą specjalnego cewnika (katetera) bezpośrednio do jamy macicy odpowiednio przygotowanego nasienia partnera, które dzięki temu omijają barierę śluzu szyjkowego i unikają uszkodzenia przez znajdujące się w nim przeciwciała.
Jeśli wprowadza się nasienie od dawcy mówimy wówczas o inseminacji nasieniem dawcy AID (artifical donor insemination).
Przed przystąpieniem do IUI pacjenta podlega stymulacji hormonalnej, której celem jest stymulacja kilku dojrzałych pęcherzyk przez jajnik. W celu pobudzenia wzrostu pęcherzyków podaje się klomifen lub gonadotropiny. Stymulacja odbywa się pod kontrolą USG i gdy pęcherzyki w jajnikach osiągną odpowiednią wielkość (średnica min. 18-20mm) pacjentce podaje się lek wywołujący owulację a po 24-36 godzinach od podania leku przeprowadza się zabieg inseminacji.
W dniu zabiegu mężczyzna oddaje nasienie po 2-4 dniach wstrzemięźliwości płciowej, które następnie po przygotowaniu i wyselekcjonowaniu najlepszych plemników za pomocą specjalnego cewnika inseminacyjnego zostają podane do jamy macicy.
Zabieg inseminacji zazwyczaj jest niebolesny, a po zabiegu czasem może pojawić się plamienie.
W wyniku inseminacji domacicznej uzyskuje się ciążę u około 20% pacjentów, a efektywność można oceniać po wykonaniu minimum 3 zabiegów. Jeśli po wykonaniu około 6 zabigów, nie doszło do rozwoju ciąży, wówczas należy rozważyć zapłodnienie pozaustrojowe (IVF).
Wskazaniem do inseminacji domacicznej są:
- obecność przeciwciał przeciwplemnikowych
- nieprawidłowe parametry nasienia (10-20mln/ml, 30-50% ruchu a + b)
- endometrioza
- zaburzenia owulacji
- niepłodność idiopatyczna (niewyjaśnionego pochodzenia)
Skuteczność inseminacji waha się od 5-25 % na cykl w zależności od parametrów nasienia, wieku kobiety i ilości wystymulowanych dojrzałych pęcherzyków jednak przy wysokich mianach przeciwciał przeciwplemnikowych lub bardzo złych parametrach nasienia inseminacja jest nieefektywna.
